12 Eylül 2011 Pazartesi

"-Susalım mı Olric?
-Konuşsanız ne değişecek Efendim?
-Hiçbirşey, Olric.
-Susalım bir kez daha Efendimiz..
-Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, Olric. Ağzına dolar insanın. Sussan; acıtır. Konuşsan; kanatır.
Susalım bir kez daha Olric."

O.Atay Tutunamayanlar.
Gönderen zaman:
Etiketler: ,

2 yorum:

  1. oyumben12 Eylül 2011 10:58

    Tuttunmaya çabaladığın her düşünceye aklını değdirdiğinde anlamsızlaştığını duyumsamak.
    Bir insanın kendisiyle umarsız mücadelesi.
    Acı çekmeye mahkum insanların yaşam kavgası.
    Sorgulamayı beceremediği anlamlara tutunmaktansa kendi içinde yarattığı kara boşluğun dibine gömülmek.
    Hayatın uçsuz bucaksız ihtimaller denizinde beliren cılız anlamlar ve onlara tutunmaya çabalamanın yararsızlığının hissedilmesi.
    Olması gereken ile olan arasındaki farkın yaman sillesi.
    Hayatın bir kitaptan çağlaması.
    Yaşamın anlamsızlığının anaforunda delirmek.
    Görüp de dokunamamak, bilip de anlayamamak, hep bir şeylerin eksik kalacağını hissetmek.
    Tutunamıyorum…

    YanıtlaSil
  2. Knock Knock14 Eylül 2011 00:45

    - Bazen yok olmak hiç olmaktan iyidir Olric..!
    - Yok mu olalım efendimiz..?
    - Var mıyız ki Olric…!

    YanıtlaSil

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)